• Stijn Engelen

Avondje VVV

Zaterdag 7 december 19:00. Voorbeschouwing in de auto met Friso, Jeroen en Tommie. We zijn op weg naar dé Eredivisie klapper van het weekend, VVV Venlo - FC Emmen. Patrick van 't Hooft, vader van Tommie, is groot fan van de Venlose Voetbal Vereniging en rijdt met ons naar stadion De Koel. De laatste paar honderd meter worden we door Patrick naar het stadion geleid via een duister bospad, alleen bekend bij de harde kern van VVV-Venlo.


Eenmaal aangekomen bij het stadion nemen we plaats in vak VN1 en genieten we van de ambiance om ons heen. We worden omringd door fanatieke supporters, échte Venlose hooligans. Dan klinkt het fluitsignaal, de wedstrijd is begonnen. Gesteund door de supporters klapt VVV er meteen vol op. Na nog geen vijf minuten geeft de rechtsback een uitmuntende voorzet op Jonathan Opoku, de getinte spits van Venlo, die de bal er genadeloos inkopt: 1-0 VVV. Alhoewel VVV duidelijk de betere ploeg is, heerst er toch een spanning in het stadion, Emmen zou zomaar gelijk kunnen maken. De grensrechter heeft een zware wedstrijd. Drie keer loopt Emmen onbestraft buitenspel, wat uiteraard leidt tot frustratie bij de VVV supporters. Één van de hooligans om ons heen probeert het gesprek aan te gaan met de grensrechter: ''Eej grensrechter!? GRENSRECHTER!?'' Geen reactie. En dan vragen mensen zich af waarom die hooligans zo gefrustreerd zijn. Opeens zien we een geel VVV shirt op de grond liggen aan de andere kant van het veld. Op het beeldscherm verschijnen de woorden ''VAR Check Red Card''. We hebben de overtreding jammer genoeg niet kunnen zien vanuit ons vak, maar toch weten wij en de hooligans om ons heen dat die jongen van Emmen een rode kaart verdiend. Na een kort intermezzo wordt de speler van Emmen van het veld gestuurd. 1-0 tegen tien man. Die overwinning moet toch binnen zijn? Toch heerst er nog steeds spanning in het stadion. Totdat Peter van Ooijen de bal krijgt op randje zestien. Hij krult de bal prachtig in de verre hoek en beslist de wedstrijd in de 92' minuut. Ik ben onder de indruk van het huidige elftal van VVV, vooral van het middenveld Danny Post, Peter van Ooijen en Evert Linthorst. Dit trio zit vol met raffinement en panache. Vol vreugde verlaten we het stadion om huiswaarts te keren, niet wetende dat het hoogtepunt nog moet komen.


Via hetzelfde duistere bospad keren we terug naar de auto. Friso moet nog even pissen. Terwijl hij de bosjes induikt, wachten wij op het smalle bospad. Al snel hebben we in de gaten dat dit bospad langs het uitvak van het stadion ligt, waar alle hooligans van Emmen zich hebben verzameld om de VVV-supporters verrot te schelden. Opeens worden er achter ons ook allerlei scheldwoorden geslingerd richting de harde kern van FC Emmen: ''Eej kankerhomo! Ga toch lekker terug naar Emmen vieze teringlijer!'' Ze komen onze kant op, terwijl wij nog steeds op Friso wachten. Dan verschijnt de eerste hooligan, terwijl de andere drie hooligans nog een verbale oorlog aan het voeren zijn met de jongens van Emmen. Hij kijkt ons geschokt aan en vraagt wat wij hier in godsnaam doen. De eloquente vader Patrick van 't Hooft reageert met de volgende woorden: ''Dit is een homo-ontmoetingsplek'', op hetzelfde moment dat Friso uit de bosjes tevoorschijn komt na zijn sanitaire pauze. De hooligan blijft ons aankijken. Op dat moment vraag ik me af met hoeveel blauwe plekken we uit deze benarde situatie geraken, totdat de hooligan begint te lachen en Patrick op zijn schouder klopt. Er ontstaat meteen een band tussen ons en de hooligans, en we vervolgen het bospad met onze nieuwe vrienden. Ik ben geïnteresseerd. Terwijl hij de jongens van Emmen kapotscheld: ''Vuile kankerhomo's!'', vraag ik aan hooligan 1 wat voor werk hij doet. Hij antwoordt: ''Ik werk in de thuiszorg, dat is echt zo'n dankbaar werk'', wat gevolgd wordt door het geschreeuw van de Emmen hooligans: ''Vieze cholera-lijers!''. Na wat korte gesprekken scheiden onze wegen op het einde van het duistere bospad. Niet alleen heb ik een enerverende wedstrijd gezien, maar ook heb ik kennisgemaakt met 'de hooligan', een groep mensen die voor mij tot dan toe nog onbekend waren. Jongens met een grote bek maar een gouden hart. Het zijn net mensen.